Poczuć żywioł własnego życia – praktykowanie uczucia głębokiego

W poprzednim wpisie przedstawiłem zarys teorii uczucia głębokiego. Teraz przechodzę do przedstawienia go w postaci nowego ćwiczenia stoickiego, które nazywam praktyką żywiołu życia.

Zwróć uwagę na to, że oddychasz. Zwróć uwagę na to, że doświadczasz, zobacz światło, kolory, usłysz otaczające cię dźwięki, poczuj powiew wiatru na skórze, doświadczaj faktury przedmiotów. Przyjrzyj się mijanym codziennie ludziom, zobacz, jak chodzą, jaki wyraz mają ich twarze. Zastanów się nad tym, jak ty chodzisz. Spróbuj chodzić bardziej uważnie, staranniej stąpaj, zobacz, ile w to wkładasz siły, postaraj się chodzić wyprostowany, wolniej, dokładniej. Ciesz się każdym krokiem.

Zastanów się nad tym, do czego zmierzasz i dlaczego. Obserwuj swoje zmierzanie, przyglądaj się temu, jak podejmujesz decyzje, jak myślisz i rozważasz, jak ustanawiasz cele, jak reagujesz na zagrożenia, jak rodzą się w tobie nadzieje. Pomyśl o tym, że jesteś działaniem zmierzającym do określonego celu – ale nie koncentruj się na celu, lecz na działaniu. Przyglądaj się mu ze zdziwieniem, jakby to było coś niezwykłego. Stój z boku siebie i patrz, jak działasz. Ciesz się tym tak, jak gracz, który nie myśli o zwycięstwie w meczu, lecz napawa się samą grą. Tak ty traktuj każdy moment.

Wyobraź sobie, że jesteś aktorem, który ma do odegrania piękną sztukę i chce się cieszyć każdym gestem. Nie myśl o końcu przedstawienia, ani o widzach, bo to ty jesteś jedynym widzem. Zwróć uwagę, jak mówisz, jak wykonujesz każdy gest, staraj się im przyglądać z boku, bądź dokładny. A więc nie mów pośpiesznie i niechlujnie, cyzeluj słowa, starannie buduj zdania, dbaj o wagę tego, co masz do powiedzenia, odmierzaj pauzy. Patrz uważnie na rozmówcę i słuchacza, nie biegaj wzrokiem na wszystkie strony, czasem bądź wręcz powolny.

W ten sposób smakuj każdą chwilę. Pamiętaj, że według stoików wykonujemy rzeczy nie po to, by osiągać nasze cele, ale odwrotnie, mamy cele, aby wykonywać rzeczy. Właściwym i jedynym celem jest wykonywanie życia, rytm, czujność, skupienie, głębokie zanurzenie w żywiole życia.

Komentarze

Autor:

Tomasz Mazur
Tomasz Mazur